Anna Wakker waakt al dertig jaar lang bij mensen in hun laatste levensfase. Ze waakt ’s nachts bij mensen in de Noordoostpolder of Urk. Hierdoor kan de mantelzorger rustig bijtanken. Anna woont op Urk, is getrouwd en heeft kinderen en kleinkinderen. Tot haar pensionering werkte zij bij de gemeente Urk.
Dat laatste stukje kun je maar één keer goed doen
Op 20 december 1995 besluit Anna zich aan te melden als vrijwilliger bij de Stichting Terminale Thuishulp Noordoostpolder-Urk. Anna vertelt waarom: “Het jaar ervoor waakten wij één week bij mijn schoonmoeder. Het gezin van mijn man is maar klein en daarom waakten wij met ons vieren. Na deze week waren wij enorm moe. Je kunt niet meer rustig nadenken, je bent murw omdat er zo enorm veel gebeurt. Dat laatste stukje kun je maar één keer goed doen. Daarom besloot ik mij aan te melden om te waken bij mensen die in eenzelfde situatie kwamen. Het is echt zinvol vrijwilligerswerk waardoor de mantelzorg rustig bij kan tanken ’s nachts.”
Stilte van de nacht
Anna waakt altijd ’s nachts. Toen zij 30 jaar geleden startte werkte zij daarnaast ook nog. “Ik waak meestal in de nacht van vrijdag op zaterdag. Dit is voor mij het beste in te plannen. Ik vind het mooi om in de stilte van de nacht gefocust op één persoon te zijn. Ik ben een nachtschip, ik kom voorbij; het gaat niet om mij maar om de terminale gast. Ik ben de handen en de voeten voor die nacht. De gast is leidend, die bepaalt hoe het contact gaat. Ik zit het liefst in de buurt van het bed, zodat ik af kan gaan op de ademhaling om in te schatten hoe het gaat.” Anna blijft de hele nacht wakker. Ze heeft een e-reader bij zich, een bijbelstudie, een tablet met spelletjes of zit wat te haken. “Wanneer ik alleen ga lezen, vallen mijn ogen dicht.” Rond 3 uur neemt ze een kopje koffie of thee en eet iets zoets. “Ik weet dan: de nacht is op de helft, de rest kom ik ook wel door. Als de mantelzorger dan ’s morgens meldt: ‘ik heb heerlijk geslapen’, dan krijg ik daar echt een kick van. Dat geeft zo veel voldoening,” vertelt Anna.
Drempelvrees
Na al die jaren is Anna nog steeds een beetje zenuwachtig bij een nieuwe waak. “Is er een goede plek om te zitten? Heb ik een goede lamp? Zijn er huisdieren? Maar vooral wil ik de sfeer proeven”, vertelt Anna. “Ik heb het liefst contact met mantelzorgers om de overdracht te doen. Samen met hen probeer je dat laatste stukje zo goed mogelijk rond te breien.” Het komt soms ook voor dat de wakers toegang krijgen via een sleutelkastje. “Een mens ligt dan alleen als ik kom en blijft alleen als ik wegga, tot bijvoorbeeld de wijkverpleging komt. Dat vind ik best moeilijk. Maar zo kan een leven soms lopen. Het voelt dan extra zinvol om er tijdens de nacht te kunnen zijn.”
Afscheid nemen
Je komt veel tegen: een jong persoon die gaat sterven, iemand die overlijdt zonder naasten. Het overlijden zelf boezemt haar geen angst in. Anna: “De overlijdens die ik heb meegemaakt gingen heel rustig ‘als vlinders die wegvlogen’. Er is natuurlijk lijden, maar je probeert het voor de gast zo comfortabel mogelijk te maken. Soms is er boosheid vanwege het sterven, vaak verdriet. Ik kan het allemaal begrijpen. Je merkt dan hoe moeilijk het is om afscheid te nemen.”
Veranderingen
Is er wat veranderd in de loop der jaren dat Anna bij de Terminale Thuishulp Noordoostpolder-Urk waakt? “De organisatie is professioneler geworden,” vertelt Anna, “we werken met een digitale agenda om je beschikbaarheid door te geven, hebben een gastenregistratie, krijgen een nieuwsbrief per mail, werken met google maps. Het is veranderd qua hulpmiddelen. Maar we vormen nog steeds een hele warme groep vrijwilligers. We zijn nog steeds dezelfde organisatie die het waar maakt om er te zijn voor een ander.”
Wacht niet te lang
Anna heeft een advies aan mensen die met het afscheid van een dierbare te maken hebben: “wacht niet te lang. Uit eigen ervaring weet ik hoe moe je bent na één week waken. Als een huisarts of specialist meldt dat de levensverwachting maximaal drie maanden is, denk dan na hoe je dit goed wilt inrichten. Met wie je dit samen wilt doen. En weet dat je ook vrijwilligers van de Terminale Thuishulp Noordoostpolder-Urk kunt inschakelen.”
Zin in het leven
Wat geeft het Anna zelf, dit vrijwilligerswerk? “Het geeft mij enorm veel voldoening dat ik rust mag brengen voor de mantelzorgers zodat het laatste stukje van het leven goed afgesloten kan worden. Daarom blijf ik waken, ook na 30 jaar. Het klinkt misschien raar, maar ik krijg er zelf vooral een enorme zin in het leven van: ik mag weer naar huis toe, ik mag weer verder, voor anderen houdt het leven bijna op. Het leven is het waard geleefd te worden. Het is een broos iets. Daarvan ben je je extra bewust.”
Waken ook iets voor jou? Neem contact op met de coördinator 06-301 000 40
1 reply on “30-jarig jubileum Anna Wakker”
[…] en Joke Zandijk waken 10 jaar. Arian Haverkamp, Gré Muis, Geertje Zandhuis doen dat nu 15 jaar. Anna Wakker waakt maar liefst 30 jaar al in de Noordoostpolder en Urk en krijgt daarom speciale […]