Actueel

Verklaring van de Stichting TTH Nop-Urk.                                                                                                                                                    Emmeloord/ Urk  20-10-2017

Wij zijn als Stichting TTH Nop-Urk blij met alle zorg die wij als Stichting nu al bijna 25 jaar mogen geven.
Het is verwarrend dat er de afgelopen week een open brief is verschenen over de oprichting van een nieuw hospice in Emmeloord, waarbij de naam van onze Stichting ook werd gebruikt. Wij willen u aangeven dat wij niet betrokken zijn geworden in dit initiatief.
Wij zijn dankbaar dat onze Stichting TTH-Nop-Urk al jaren een plaats heeft in de samenleving van de Noordoostpolder en Urk en zo vele mensen mag bijstaan.

Bestuur Stichting TTH NOP-Urk

 

 


Palliatieve Zorg en kwaliteit van leven

(kopie krantenartikel Flevopost)

EMMELOORD.   Op de Dag van de Palliatieve Zorg staat zaterdag 14 oktober onder andere de kwaliteit van het leven centraal.

Palliatief staat voor het verzachten van pijn en andere symptomen bij mensen met een korte levensverwachting en ondersteuning van patiënten en familie. Huisarts Schonewille en Stichting Terminale Thuishulp Noordoostpolder en Urk hebben veel met palliatieve zorg te maken.

Dokter Schonewille heeft haar huisartsenpraktijk in de Houttuinen in Emmeloord, dicht bij de Hof van Smeden. Daardoor heeft ze relatief veel oudere cliënten. Het bieden van palliatieve zorg is dagelijks werk, zoals bij alle huisartsen. Ze legt uit: ‘Huisartsen werken nauw samen met diverse zorgverleners thuis en in instellingen. Ook doen wij de overdracht naar de Huisartsenpost. Zeker bij palliatieve zorg is dat essentieel.’

‘Tegenwoordig wordt veel over sterven gesproken. Bij ondraaglijk lijden, vinden velen dat euthanasie of sedatie (dit is het verlagen van de staat van bewustzijn van de patiënt) mogelijk moet zijn. Ik denk dat we allemaal bang zijn voor wat je kan gebeuren in de laatste levensfase. Met euthanasie en sedatie willen we controle houden. Ik ben geen tegenstander van euthanasie en sedatie is op medische indicatie een groot goed. Ik wil mensen vooral aanmoedigen om hun zorgen rondom het levenseinde te delen met dierbaren en hun arts.’

In de Hof van Smeden is het Bijna Thuis Huis van Stichting Terminale Thuishulp gevestigd. Komend jaar bestaat de stichting 25 jaar en organiseert dan onder andere een symposium waarbij Ada Schonewille een van de sprekers is. Ze wil dan in gesprek over het thema ‘De autonomie van de patiënt’. ‘In mijn ogen is er een spanningsveld tussen enerzijds de wensen en verwachtingen van patiënten en hun familie in de laatste levensfase en anderzijds de taken en bevoegdheden van een medisch professional. Dit kan tot lastige situaties leiden.’

Ada Schonewille heeft regelmatig terminale cliënten die ervoor kiezen om te sterven in het Bijna Thuis Huis. ‘De Terminale Thuishulp werkt met vrijwilligers die de directe naasten in de thuissituatie of in het Bijna Thuis Huis kunnen ontlasten, bijvoorbeeld ’s nachts. De enorme inzet en betrokkenheid van de vrijwilligers inspireert mij. Ik vind het bijzonder dat de stichting al bijna 25 jaar mensen ondersteunt in zo’n belangrijke fase van het leven. Het geeft mij een goed gevoel wanneer ik samen met de vrijwilligers cliënten in die fase kwaliteit van leven kan bieden met goede palliatieve zorg.’

 

 

 


 

Opening van het nieuwe seizoen

Op donderdag 7 september 2017 tijdens de themabijeenkomst kwamen bijna veertig vrijwilligers bijeen om een start te maken met het nieuwe seizoen. De vraag: Wat gaat goed en wat kan beter, stond centraal.

In kleine groepjes werd van gedachten gewisseld aan de hand van vier stellingen. Het is altijd prettig en leerzaam om te vernemen hoe anderen met verschillende situaties omgaan, om zo van elkaar te leren. Onze gasten of mensen waarbij we waken zijn heel verschillend, maar ook de vrijwilligers aan het bed zijn divers. We nemen ons zelf mee en maken vaak op ons gevoel en met de opgedane kennis tijdens de cursussen keuzes, hoe te handelen. Natuurlijk speelt ervaring hierbij ook een grote rol.


Aankondiging jubileumviering 2018

De Stichting Terminale Thuishulp Noordoostpolder-Urk is opgericht in 1993 en ze viert in 2018 haar 25 jarig bestaan.
Het Bijna Thuis Huis is opgericht in 2003 en viert in 2018 haar 15 jarig bestaan. De voorbereidingen voor dit jubileum zijn gestart.

Op 13 april 2018 wordt er een symposium gehouden in Emmeloord met als thema:
“GEVEN VAN AANDACHT EN ZORGEN VOOR NABIJHEID”

Op 17 mei 2018 is er voor alle inwoners van de Noordoostpolder en Urk  een voorstelling van de de theatergroep
‘THEATER VOOR DE ZORG’ met als onderwerp “Theater van de laatste dagen” en zang.

 


Geslaagd voor de Cursus Vrijwilliger
klik op de foto
De nieuwe geslaagde vrijwilligers
van links naar rechts:
Bovenste rij:     Alida Suthof, Ria Baars, Nel Leber (coördinator), Fetsje Kingma (cursusleider), Ietje Slotman
Rij lager:            Joke Kok, Jan Smit, Martin Dopmeijer
Rij lager:            Dirkje Lambergtse, Annie Rea
Voorste rij:        Lieske de Boer, Bettie Jongsman, Marian Huyben
Niet op de foto:  Mini Hekman en Els van Wesenmael


Themabijeenkomst 1 juni 2017 over  “delier”

Vader ziet Spoken, is de film die gedraaid wordt tijdens deze themaochtend. Het is een programma van Zembla over Delier.  Een delier is voor de patiënt zeer traumatisch. Het kan ernstige gezondheidsschade veroorzaken. Na een delier is de kans op dementie twaalf keer groter. Een groot deel van de mensen die een delier hebben gehad komt vrij snel daarna te overlijden. Vanaf 2012 zijn er regels voor het screenen van mensen bij ziekenhuisopname. Mensen boven de leeftijd van 75 jaar, die al geheugenproblemen hebben zijn een risicogroep.

Voorkomen van een delier is mogelijk door goede zorg te bieden, zorgen dat het dag- en nachtritme op orde blijft. Mensen hun bril en gehoorapparaat laten gebruiken, zodat ze beter kunnen horen en zien, meerdere keren per dag controleren of alles in orde is met de patiënt. Het saneren van de medicatie en eventueel een kleine dosis haldol toedienen.

Bij mensen thuis komt een delier net zo veel voor als bij mensen in het ziekenhuis. Vaak in combinatie met blaasontsteking. De patiënt ziet dingen die er niet zijn en gaat kreunen, is onrustig, plukt aan de dekens of aan zichzelf, gaat soms schreeuwen. Het is naar voor de patiënt en ook voor familie en vrienden. Wij signaleren en rapporteren wat we zien. Het is aan de arts om de diagnose te stellen.

Hierna kreeg onze voorzitter Conny Aalbersberg het woord en zij vertelde dat het jaarverslag weer klaar is. Iedere aanwezige kan er één of meerdere meenemen, zodat veel mensen hier kennis van kunnen nemen. Het jaarverslag ziet er, zoals andere jaren, weer heel mooi uit. Het is een visitekaartje voor TTH.


Themabijeenkomst over dementie

Op donderdag 6 april kwamen de vrijwilligers van TTH NOP-Urk bij elkaar in een zaal bij de Hof van Smeden. Na het welkom door Nel Leber stellen elf nieuwe vrijwilligers zich voor. Zij hebben met succes de introductie cursus doorlopen en staan in de startblokken om te gaan waken waar het nodig is.

Mevrouw Yvonne Ruigrok vertelt met behulp van een powerpoint presentatie over dementie. Yvonne is preventie werker en geeft trainingen.

Zij vertelt: “Het geheugen van iemand met dementie werkt wel door, maar het is gammel. Er zijn verschillende soorten dementie, de hersencellen worden aangetast en wat stuk is komt niet meer terug. Hoe iemand achteruit gaat is wisselend. Er zijn geen standaard adviezen hoe om te gaan met iemand die dementie heeft. Omdat iedereen anders is. We hebben allen een karakter, mogelijkheden en irritaties. Ook zijn niet alle dagen het zelfde. Wel is duidelijk dat iemand met dementie zich niet of moeilijk aan kan passen aan de situatie. Mensen in de omgeving moeten zich dus aanpassen. In de laatste levensfase, waarin mensen soms niet meer kunnen praten is het van belang om te laten voelen dat je er bent, te vertellen over gezamenlijke ervaringen uit het verleden of te zingen en muziek te maken. Afhankelijk van de mogelijkheden. Geef de terminale mens met dementie het gevoel dat je er bent. Het er zijn is van groot belang”.


Themaochtend met als thema  ‘Medicijnen en hun bijwerkingen’

Tijdens de themaochtend van 1 december 2016, waar 47 vrijwilligers aanwezig waren, kwam het thema ‘Medicijnen en hun bijwerkingen’ aan de orde.
Alien van der Veen en Bea ten Voorde  hadden zich verdiept in deze materie en noemden de presentatie: “Medicatie in de laatste levensfase”.
Ook kwam versterven aan de orde.
Vaak komen de symptomen pijn, misselijkheid, verwardheid en slapeloosheid voor in de laatste weken van het leven.  Er zijn verschillende middelen
die deze klachten kunnen verminderen.

De pijnladder is een stappenplan voor de medicamenteuze behandeling van pijn. Het is oorspronkelijk ontwikkeld door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voor het behandelen van pijn bij kanker.

De pijnladder van de WHO bestaat uit drie treden. Bij onvoldoende pijnstilling gaat men over op de volgende stap.

  • Stap 1
    Niet-opiaten: paracetamol en NSAID’s (onder andere ibuprofen, diclofenac en naproxen).
  • Stap 2
    Toevoegen of vervangen van het niet-opiaat door een zwak werkend opiaat: codeïne of tramadol.
  • Stap 3
    Het zwak werkend opiaat vervangen door een sterk werkend opiaat: onder andere buprenorfine, fentanyl, morfine, oxycodon, methadon en piritramide.

De arts beslist welke medicijnen gegeven kunnen worden.  Wij zijn blij dat we in deze tijd leven. Er is zoveel meer bekend over medicijnen, hun werking, hun bijwerkingen  en over het versterven in de laatste levensdagen.


“Theater van de laatste dagen”  op de themadag van de vrijwilligers

theater-foto-bewerkt-5x10cm-3-november-20161Tijdens de themaochtend van 3 november 2016 speelde Nicoline van de Beek uit Culemborg een humoristische solo over het werken in de palliatieve zorg. Het was een prachtige voorstelling. De titel van dit stuk is Theater van de Laatste Dagen. Nicoline deed dit dmv een Amsterdams typetje, dit was heel herkenbaar en leuk.

Theatermaker Nicoline begon haar optreden met: “Ik bluf aan de telefoon. Nu zal ik eerlijk zijn. Ik ben nog nooit palliatief geweest. “
Op bijzonder knappe en humorvolle wijze gaf Nicoline de ruim dertig aanwezigen een wijze les. “Als de mensen aan jouw buitenkant kunnen zien dat je niet goed voor je zelf kunt zorgen, dan kun je ook niet voor een ander zorgen. Trek als vrijwilliger een vestje aan van bescheidenheid, zodat je goed kunt luisteren. Familie is heel belangrijk, vooral in de palliatieve fase. Alles komt harder aan, geluid, licht en geurtjes, houdt daar altijd rekening mee. Het er zijn is van groot belang. Wees aanwezig met je kalme zelf.
Als je de binnenwereld van de palliatieve persoon naar buiten kunt luisteren, dan ben je als vrijwilliger goed bezig.”

 


Praktijkdag voor de vrijwilligers

Op de praktijkdag, gegeven werd door Bea ten Voorde en Jannie van Es, aan de vrijwilligers, stond centraal:
″Het verplaatsen van een zieke zowel in het bed als naast het bed″

Hulpmiddelen zijn daarbij erg belangrijk. Er werd geoefend met het bekende oranje glijzeil  en een nieuw glijzeil, een soort steeklaken.  Dit is een speciaal hoeslaken dat onder de zieke blijft liggen en waar je deze gemakkelijk mee kunt verplaatsen. Het is weinig belastend voor de zieke en voor degene die de zieke helpt. Je kunt het als helpende zonder verdere hulp, alleen uitvoeren.

Er werd ook geoefend met het in en uit bed tillen en het op de stoel of postoel helpen. Waarbij gebruik kan worden gemaakt van een draaischijf.
Er kan tegenwoordig in de praktijk een speciale douchecap worden gebruikt, waarmee je zonder water het haar van de patiënt schoon kan masseren.

Zo zijn er weer veel handigheidjes geleerd en tips gegeven. In kleine groepjes werd er aan het bed geoefend. Het nieuw geleerde werd aan het bed direct in praktijk gebracht. Ook werd het geheugen weer opgefrist van wat al eerder werd geleerd. De meeste handelingen worden niet dagelijks gedaan door de vrijwilligers.
Het was een zeer leerzame dag.

Het oefenen aan het bed
Het oefenen aan het bed.